Μπορεί να με παίδεψαν (τύλιξε, πλέξε, πέρνα χάντρες, κάψε κλωστές κ.ο.κ) αλλά στο τέλος και λίγο πριν τα παραδώσω στην πολύχρωμη νονά που τα επέλεξε-τολμώ να πω- πως θαύμασα τον εαυτό μου! Την υπομονή δηλαδή που ποτέ δεν περίμενα πως θα είχα!
Τα απογεύματα της περασμένης εβδομάδας τα πέρασα αγκαλιά με κλωστές, χάντρες, σταυρουδάκια και τον αναπτήρα βεβαίως βεβαίως (για να καίω τις άκρες από τις κλωστές να μην ξεφτάνε)!
Για τα παιδάκια σκέφτηκα να κάνω βραχιολάκια με μακραμέ κούμπωμα, που θα μπορεί να αυξομειώνεται στα μικρά τους χεράκια!
Για τους μεγάλους τα βραχιολάκια έγιναν από δερματίνη, στην οποία περάστηκαν ξύλινο σταυρουδάκι, κεραμικά τετράγωνα στοιχεία και τυλίχτηκαν πορτοκαλί, μπλε και κόκκινες κλωστές. Αντί για κούμπωμα έβαλα μεταλλική ροδέλα!
Και τέλος επέλεξα να τα βάλω σε μια υφασμάτινη θήκη, που διακόσμησα με κορδέλες και χάντρες από αυτές που έχουν πάνω τους και τα μαρτυρικά!
Λεπτομέρεια από τα κορδόνια που ανοιγοκλείνουν το πουγκί
Πηγή έμπνευσης δεν ήταν άλλη από την ίδια την νονά! Τα πολύχρωμα μακό μπλουζάκια που φοράει ( κάποια με στιχάκια όλο νοήματα) και το αστείρευτο κέφι της ήταν οι καταλυτικοί παράγοντες για αυτά τα "αντισυμβατικά" μαρτυρικά . Καλό υπόλοιπο τριημέρου!































