Πομ πομ ή πομ πον? Ιδού η απορία...

      Μικρές χαριτωμένες φουντωτές μπαλίτσες μου έχουν κλέψει τα μυαλά...η αρχή έγινε με το  καφτάνι της Ζυγούλη...Δυο χρόνια μετά  ξεπροβάλλουν σε φουλάρια, παρεό, κολιέ και βραχιόλια και προσφάτως σε παπούτσια και παντελόνια! Πάνε με όλα και δίνουν στην εικόνα σας την απαραίτητη τσαχπινιά!

   Με απασχολεί καιρό όμως τώρα το ερώτημα "Πομ πομ ή πομ πον;"

  

http://honestlywtf.com/diy/diy-pom-poms/

     Σύμφωνα με τη wikipedia "Πομ πομ (ή πομ πον, ή πομπομ ή πομπον) είναι μια φουντωτή διακοσμητική μπαλίτσα, την οποία κάποιος μπορεί να κατασκευάσει σε πολλά χρώματα, μεγέθη με διάφορα υλικά όπως μαλλί, βαμβακερό νήμα, χαρτί, πλαστικό ακόμα και φτερά. Τα πομπομ τα κουνάνε οι τσιρλιντερς και οι θεατές κατά τη διάρκεια διάφορων αγωνισμάτων. Μικρές διακοσμητικές μπαλίτσες που εφάπτονται στα ρούχα μπορείτε να τις βρείτε και σαν   torries  ή bubbles....Η λέξη πομ πον προέρχεται από τη γαλλική λέξη Pompon που αναφέρεται σε μικρές διακοσμητικές μπάλες από ύφασμα ή φτερά...."

      Το συμπέρασμα μου είναι το εξής : όπως και να τα πείτε, όπως και να τα φορέσετε είναι αξιολάτρευτα!!!!

       Για περισσότερες ιδέες πατήστε στον πίνακα που έχω δημιουργήσει στο pinterest!!!! Είμαι σίγουρη ότι θα σας ξετρελάνουν το ίδιο!

Χάρτινα φαναράκια-DIY

   Αν έχετε χαρτόνι στο σπίτι και διάφορα άλλα είδη χειροτεχνίας μια καλή ευκαιρία για ένα δημιουργικό απόγευμα είναι να ετοιμάσετε χάρτινα φαναράκια για την Ανάσταση. Με αυτόν τον τρόπο θα  μεταφέρετε το Άγιο Φως από την εκκλησία στο σπίτι, χωρίς φόβο ότι θα σας σβήσει ή ότι θα λερωθείτε.Επιπλέον μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και σαν διακοσμητικό στοιχείο στο τραπέζι του Μεγάλου Σαββάτου!

   Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλά πατρόν για φαναράκια (paper latern pattern, paper latern template, diy paper lattern). Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κατεβάσετε αυτό που σας αρέσει και να το εκτυπώσετε. Αν η διάσταση του πατρόν είναι μικρή, μπορεί να τη μεγεθύνετε σε κάποιο φωτοτυπάδικο.

Αυτά είναι τα τρία πρώτα και έπεται συνέχεια

    Για το Βασίλη, προτίμησα καφέ χαρτόνι, που με τη βοήθεια ενός περφορατέρ το έκοψα στις δυο πλευρές. Αν δεν έχετε περφορατέρ μην ανησυχείτε, και ο χαρτοκόπτης θα κάνει μια χαρά δουλειά. Στο σημείο που έμεινε κενό κόλλησα ρυζόχαρτο. Στη βάση στερέωσα ένα ρεσώ με κόλλα διπλής όψης. Το μπλε χαρτί αφής περιέχει σοκολατένιες λιχουδιές!!!

Για τη μικρή Μαρία προτίμησα καρώ χαρτόνι, στο οποίο κόλλησα δαντελίτσα και μια πεταλούδα.

Και τέλος το φαναράκι του Δημήτρη! Μη ξεχάσετε να κάνετε τρύπες στις δυο πλαϊνές πλευρές για να περάσετε την κορδέλα/σπάγγο/σύρμα.

Και όση ώρα εγώ ασχολούμουν με τα φαναράκια, δίπλα μου είχα άξιο βοηθό! Διάλεξε μόνος του  χαρτόνι για το φαναράκι του και το ζωγράφισε! Μόνο που δεν υπολογίσαμε καλά και το όνομα του το έγραψε ολίγον τι ανάποδα! 

 Και τώρα με συγχωρείτε πρέπει να πάω να συμμαζέψω το χάλι, ε, το τραπεζάκι του σαλονιού εννοώ!

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ :  τα παιδιά κρατούν το φαναράκι πάντα με την επίβλεψη ενός ενήλικα και 

 ποτέ δεν αφήνουμε κερί να καίει χωρίς να είμαστε και εμείς εκεί!!!

    Ουάου, πέρασαν τόσοι μήνες που δεν πάτησα το ποδαράκι μου από εδώ, που μέχρι και ο blogger είχε το θράσος να ζητήσει password! Έτσι είναι, μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται! Μια ανάσα κυριολεκτικά πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα, πέρασα να σας δώσω τις ευχές μου και να σας δείξω τις  λαμπάδες για τα βαπτιστήρια μου....

     Οι λαμπάδες, αν έχεις  την πετριά τη δικιά μου, είναι μεγάλος πονοκέφαλος. Οι πρώτες χρονιές είναι η χαρά της "θέλω να περνάνε όλα από τα χεράκια μου" και της "το χειροποίητο είναι μοναδικό" και της "αν δε φτιάξω εγώ τη λαμπάδα για το καμάρι μου ποιος θα τη φτιάξει;;;;". Εκεί κάπου στα τέσσερα όμως ξεκινάει το βάσανο. Τα θέματα αρχίζουν και εξαντλούνται (και αν πρόκειται για αγοράκι ακόμα χειρότερα) και στα κακόμοιρα τα παιδάκια έχει γίνει τέτοια πλύση εγκεφάλου από τις διαφημίσεις που το βλέμμα  μέσα στο παράπονο "εγώ ήθελα τη λαμπάδα με την Barbie " δε θα το γλιτώσεις...Θα μου πείτε "τόσο ωραίες λαμπάδες κυκλοφορούν στην αγορά, βγες και αγόρασε". Το έκανα και αυτό, το Πάσχα που ήμουν έγκυος στο Νικόλα και όλα μου μύριζαν, όλα μου έφταιγαν. Δεν ξέρω αν ήταν οι ορμόνες της εγκυμοσύνης αλλά εκείνες τις λαμπάδες (εγώ προσωπικά) δεν τις χάρηκα καθόλου. Και από τότε κάθε χρόνο τέτοια εποχή "σπάω" το κεφάλι μου να κάνω λαμπάδες που θα τους αρέσουν, για να μην μου τις "σπάσουν" στο κεφάλι!!!!

    Το καλό είναι ότι πλέον ακόμα και στην αγορά της Κομοτηνής, κυκλοφορούν όμορφα κεριά, σε διάφορα σχήματα, χρώματα και αρώματα. Μόλις λοιπόν εντόπισα σε βιβλιοπωλείο της πόλης αυτά τα υπέροχα μοσχοβολιστά κεριά, δεν έχασα χρόνο....

      Για την Κική, προτίμησα κερί στο χρώμα της λεβάντας και το στόλισα με στεφανάκι, που πρέπει να σας πω ότι το έφτιαξα από την αρχή μέχρι το τέλος μόνη μου! Η βάση του είναι χοντρό σύρμα, στο οποίο πέρασα χοντρό καουτσούκ (αυτό που χρησιμοποιούμε για τα βραχιόλια) και το έντυσα με καρώ κορδέλα και δαντέλα! Μετά την Ανάσταση μπορεί να το κρεμάσει στο δωμάτιο της!

     Για τον μικρό της παρέας, τον Δημήτρη, μια καστανιέτα μελισσούλα θα "ταράξει" ευχάριστα τους παρευρισκομένους στη θεία λειτουργία. Βασική προϋπόθεση είναι ο μόλις τριών ετών, Δημήτρης να μην έχει κοιμηθεί!

    Και για το Βασίλη, που είναι δέκα,  κάτι που σίγουρα θα του "ταράξει" τα νεύρα μέχρι να το καταφέρει.Ο κύβος του Ρούμπικ σε μπρελόκ! Κάποτε είχα περάσει ατελείωτες ώρες προσπαθώντας να φέρω όλα τα χρώματα σε μια μεριά. Τώρα πλέον υπάρχουν βιντεάκια στο youtube που σου δείχνουν ακριβώς τα βήματα!

     Και μια εξαιρετική ιδέα που βρήκα στο "Σουλουπωσε το" Πασχαλινά καλαθάκια από ύφασμα. Τα δυο πρώτα που έφτιαξα στεγνώνουν ήδη μπροστά από το τζάκι! 

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!

Χάρτινα σπαθιά και άλλα πειρατικά αξεσουάρ...

    Προχτές o Νικόλας ήρθε ενθουσιασμένος από τον παιδικό. Μιλούσε συνέχεια για τα καρναβάλια και τι στολή θέλει να φορέσει και που θα πάει....ο ενθουσιασμός του με συνεπήρε και ας μην έχει ανοίξει ακόμα το Τριώδιο...Για αρχή -γιατί μέχρι το τέλος θα  αλλάξει τουλάχιστον δέκα γνώμες- αποφάσισε να ντυθεί πειρατής! Και πιο συγκεκριμένα Τζεικ ο πειρατής!

     Και σαν τέτοιος χρειάζεται σπαθί, καπέλο, γάντζο, κυάλια, κάλυμμα ματιού ...έψαξα όλα τα σούπερ μάρκετ της περιοχής αλλά τζίφος...τι να σου κάνει η έρμη μάνα;;;; Να' ναι καλά το Pinterest....και τι δεν βρήκα....Αρκεί να υπάρχει
* καλή διάθεση (αδιαπραγμάτευτη), 
* πολλές εφημερίδες (απαραίτητες), 
* ρολά από χαρτιά υγείας (υποχρεωτικά) 
* και μαύρο χαρτόνι (προαιρετικό)....
*  αααα, και καλή διάθεση....

    Ξεκίνησα με σπαθιά και από τότε δεν προφταίνω να  φτιάχνω! Ένα για τον Νικόλα, ένα για τον μπαμπά του, ένα για μένα....Περνάμε απίθανα με αυτές τις αυτοσχέδιες κατασκευές....Τα συγκεκριμένα έχουν μαγικές ικανότητες....δεν εξηγείται διαφορετικά ότι κρατώντας ο καθένας το σπαθί του νομίζει ότι είναι πειρατής (Νικόλας), ένας από τους τρεις σωματοφύλακες (εγώ), ή κάποιος από τους thundercats (μπαμπάς)....Φανταστείτε αλαλούμ όταν τρέχουμε όλοι μαζί στο σαλόνι φωνάζοντας: 

Νικόλας (πάνω στο τραπέζι του σαλονιού): Επίθεσηηηηηηηηηη, όλοι στο κατ....άστημα!
Εγώ : Όλοι για έναν και ένας για άλλους!
Ανέστης (όρθιος και με τη μύτη του σπαθιού να κοιτάει τον ουρανό): Thu, thu, thundercats!!!!

Για τα συγκεκριμένα σπαθιά θα χρειαστείτε φύλλα εφημερίδας μαύρο χαρτόνι σιλοτέιπ....και δέκα λεπτά από τον χρόνο σας

Στο ίδιο site θα βρείτε και τον τρόπο να φτιάξετε τις πειρατικές φούστες 

Τι Τζεικ θα ήμασταν χωρίς το πραγματικό ξύλινο σπαθί που μιλάει;;;;;

Αποθηκεύστε και στη συνέχεια εκτυπώστε το παρακάτω pdf για να φτιάξετε ένα

 ξίφος ίδιο με αυτό του Τζέικ

καπέλο από εφημερίδα και άλλα χαριτωμένα αξεσουάρ θα βρείτε σε αυτήν την σελίδα

Κυάλι από ρολό γιατί αν δεν κοιτάς εκεί που θέλεις να πας θα πας εκεί που κοιτάς!!!!!

Κάλυμμα για το μάτι 

Και για το τέλος ένα site που θα βρείτε εξαιρετικά χρήσιμο σε περίπτωση που διοργανώνετε πάρτυ με θέμα τους πειρατές!
Περισσότερες ιδέες θα βρείτε στον Πίνακα που έχω φτιάξει στο pinterest .

Ο Νικόλας κοιμάται και ξυπνάει με τα σπαθιά του και όλα τα αξεσουάρ του πειρατή...και ζει στο πετσί του το ρόλο του ! Ποιος είπε ότι τα καλύτερα παιχνίδια κοστίζουν ακριβά;;;;

Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση-DIY

 Οι μέρες κυλάνε γρήγορα και είναι φορές που σκέφτομαι :

     Το θετικό είναι ότι περνάνε γεμάτες....και στο τέλος της ημέρας πάντα (ή σχεδόν πάντα) έχω κάτι θετικό να σκεφτώ....έστω μικρό....όπως κάτι που είπε ο Νικόλας ή μια ματιά που μου έριξε ο Ανέστης ...Και μπορεί να λείπω από την μπλογκόσφαιρα αρκετό καιρό αλλά όλο και κάτι κουτσοσκαρώνω, σχεδόν καθημερινά....

      Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα (αλήθεια εσάς αυτές οι διαφημίσεις που μετράνε ανάποδα μέχρι τις Άγιες Μέρες σας αγχώνουν ή μόνο εγώ το παθαίνω) και επιτέλους κατάφερα να στολίσω το σπίτι! Βέβαια η κούτα με όσα στολίδια δεν χρησιμοποιήθηκαν είναι σε μια γωνία γιατί όλο και κάτι θα θυμηθώ να προσθέσω τελευταία στιγμή!

     Φέτος και ενώ είχα μεγαλεπήβολα σχέδια για τη διακόσμηση του σπιτιού κάτι τα χαράτσια, κάτι οι υποχρεώσεις, κάτι οι λογαριασμοί που έρχονται ο ένας πίσω από τον άλλο με έκαναν να τα βάλω όλα στην άκρη (του μυαλού μου εννοώ, μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα..χεχε) και να αρκεστώ με όσα είχα...και η αλήθεια είναι ότι με τα χρόνια είχαν μαζευτεί αρκετά....

Για αρχή πήρα μια μεγάλη πράσινη κορνίζα από το ΙΚΕΑ

(που κάποτε είχε χρησιμοποιηθεί για να γίνει αυτό το παιχνίδι) και την τύλιξα με λαμπάκια

 Στη βάση της τοποθέτησα  ένα ψεύτικο κλαδί

 Κρέμασα καρδούλες από πηλό και τσόχινα στολίδια.

  Τσόχινα δεντράκια (όπως αυτά που είχα κάνει τότε ) βρήκαν τη θέση τους μέσα στην κορνίζα 

και ένας vintage Άγιος Βασίλης κάθισε ανάμεσα τους!

            

Το σκηνικό συμπλήρωσε

ένας στρόγγυλος καμβάς, ντυμένος με λινάτσα.

 Κόλλησα πάνω του διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια σε σχήμα δέντρου. 

Ανθομελάκια μήπως αναγνωρίζετε την κορδέλα;;;;

 Και επειδή σημαντικό μέρος της ημέρας το περνάω στο γραφείο είπα να κάνω κάτι και για εκείνο το χώρο....τον άχρωμο και άοσμο....και ανήλιαγο. Ένα στεφάνι από κλαδιά αγράμπελης,  μερικά κλαδιά από λεμονοκυπάρισσο της αυλής,  κόκκινες κορδέλες, ένας ξύλινος Άγιος Βασίλης  μερικά στολίδια τοποθετημένα εδώ και εκεί  και το στεφάνι για το γραφείο μου ήταν έτοιμο σε λιγότερο από μισή ώρα

 

Μέχρι τα Χριστούγεννα που θα μου πάει όλο και κάτι ακόμα θα σκαρώσω!

Είναι κάτι φορές...

* Είναι κάτι φορές... που η κούραση σου κλείνει τα μάτια...σκέφτεσαι ότι κανονικά θα έπρεπε να είσαι στο κρεββάτι εδώ και ώρα...

* Είναι κάτι φορές... που η δημιουργικότητα χτυπάει κόκκινο και οι ιδέες διαδέχονται η μια την άλλη....άλλη πετυχαίνει...άλλη όχι...

* Είναι κάτι φορές...που για να φτιάξεις αυτό που θέλεις το σπίτι γίνεται.....άστα να πάνε....

* Είναι κάτι φορές....που η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά...που το τελευταίο κομμάτι του παζλ μπαίνει στη θέση του...

* Είναι κάτι φορές...που σκέφτεσαι  πόση αγάπη και μεράκι κρύβει αυτό που φτιάχνεις  και αναρωτιέσαι αν ο παραλήπτης του τα εισπράξει....

* Είναι κάτι φορές.... που θέλεις όλα να περάσουν από τα χεράκια σου....από τα πιο μεγάλα έως την παραμικρή λεπτομέρεια....από την κορυφή ως τα νύχια....

* Είναι κάτι φορές...που σου τη σπάει που δε μπορείς να φωτογραφίσεις αυτό που έφτιαξες με το φως της ημέρας...δεν είσαι δα και ο καλύτερος φωτογράφος του κόσμου (το αντίθετο θα έλεγα....)

Κάτι τέτοιες φορές που... από την υπερένταση δε μπορώ να κοιμηθώ....ξενυχτάω μπροστά στην οθόνη μου...

Μικρή μακρινή κυρία εύχομαι να σου αρέσει η στέκα που διάλεξε η μανούλα σου για σένα !!!!

Επιστρέφοντας από Θάσο...

H Θάσος ήταν αγαπημένος οικογενειακός καλοκαιρινός προορισμός όταν ήμουν παιδί...την έχω επισκεφτεί με σχεδόν όλους μου τους συγγενείς, άλλοτε πάλι μόνο με τους γονείς μου και ενίοτε συντροφιά οικογενειακών φίλων...Μεγαλώνοντας θεώρησα ότι την είχα δει από την καλή και την ανάποδη και λησμόνησα τα καλοκαίρια και τις όμορφες στιγμές που πέρασα σε αυτήν...προτίμησα πιο μακρινούς προορισμούς, πιο  "της μοδός" βρε αδελφέ...Εδώ και τέσσερα χρόνια όμως μαζί με τον Νικόλα και τον Ανέστη ανακαλύπτω ξανά και ξανά αυτό το υπέροχο νησί...Και κάθε φορά είναι μαγευτική σαν να είναι η πρώτη φορά...μια όαση  για τα μάτια μου ο συνδυασμός του πράσινου με του γαλάζιου και για την όσφρηση μου το άρωμα του πεύκου και της αρμύρας....

    Φέτος, λοιπόν, που ο μπαμπάς μας κατάφερε να ξεκλέψει πέντε μέρες από τη δουλειά του (ΓΙΟΥΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ) αποφασίσαμε να πάμε ξανά εκεί...Κυρίως  γιατί δε θέλαμε να σπαταλήσουμε λεπτό στο ταξίδι.... Σημασία αυτό το καλοκαίρι είχε μόνο ο προορισμός!  Η Θάσος για ακόμα μια φορά στάθηκε αντάξια των προσδοκιών μας...Η Θάσος, όχι οι υπηρεσίες που μας προσφέρθηκαν....αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο!

     Σε κάθε παραλία που πηγαίναμε έβρισκα και κάποιον μικρό θησαυρό (όχι από αυτούς που κυνηγάνε οι μεγαλοκαρχαρίες που μας έχουν βάλει στο μάτι....όχι, θησαυρούς από αυτούς που μόνο εμείς ξέρουμε να εκτιμήσουμε όπως κοχύλια, θαλασσόξυλα, πετρούλες και ένα σωρό άλλα)...Άγιος Ιωάννης, Πευκάρι, Παχύς, Σκάλα Ραχώνι, Σκάλα Σωτήρος είναι μερικές από τις παραλίες που επισκεφτήκαμε και η σακκούλα μας γέμισε με καλοκαιρινούς θησαυρούς...όπως γυαλιά που ασυνείδητοι πέταξαν στη θάλασσα και αυτή φρόντισε να τα λαψέξει για να μην είναι κοφτερά...



όπως πέτρες σε σχήμα καρδιάς...και ας λέει ο Ανέστης ότι θέλει μεγάλη προσπάθεια για να καταλάβει κάποιος τι απεικονίζουν....



   Τα έβαλα όλα σε ένα shadow box.  Έβαψα το κόντρα πλακέ της πλάτης τυρκουάζ και κόλλησα μια σελίδα από αγλλικό λεξικό που έτυχε να έχουμε και εγώ και ο Ανέστης και το ανακαλύψαμε όταν ενώσαμε  τα βιβλία μας...σελίδα 505 lot/love...είχαμε μπόλικη από δαύτη συντροφιά στις διακοπές μας...

 Γέμισα επίσης μικρά βαζάκια και μπουκαλάκια  και στους φελλούς πάνω κόλλησα κοχύλια με ατλακόλ.



Όλοι  οι καλοκαιρινοί θησαυροί του 2013 βρήκαν τη θέση τους στο ραφάκι πάνω από την τηλεόραση και κάθε φορά που τους βλέπω εύχομαι μέσα μου "Και εις άλλα με υγεία!!!!"