Εναλλακτικά χριστουγεννιάτικα στολίδια-DIY

    Πριν ξεκινήσει η σημερινή ανάρτηση να σας ευχαριστήσω για τα ενθαρρυντικά σχόλια και τις ευχές στην προηγούμενη ! Το feedback που πήρα ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόμουν για να συνεχίσω...Πάμε στο θέμα μας τώρα...

------------------------

 

   Την προηγούμενη εβδομάδα κάπου στη Νικολάου Ζωίδου είδα την πρώτη Χριστουγεννιάτικη βιτρίνα και ήταν πολύ όμορφη και φωτεινή...τόσο διαφορετική και αντίθετη με την καθημερινότητα μας...τα φετινά  Χριστούγεννα θα είναι διαφορετικά για τις περισσότερες οικογένειες...οικονομικά προβλήματα, ανασφάλεια και ανεργία, ίσως δεν μας αφήσουν να χαρούμε αλλά ούτε και να ξοδευτούμε όπως άλλες φορές. Διαβάζω αναρτήσεις σας, που αναρωτιόσαστε μήπως είναι  αδιαφορία η ενασχόληση με τις χειροτεχνίες όταν συμβαίνουν γεγονότα που επηρεάζουν (προς το χειρότερο) τις ζωές όλων μας...το καλοκαίρι πέρασα και εγώ μια τέτοια φάση...απομονώθηκα από όλους και οι μέρες μου περνούσαν με μαύρες σκέψεις...μέχρι που είπα ότι το δικό μου βαρέλι έπιασε πάτο. Η γη δεν σταμάτησε ποτέ να γυρνάει και ο άνθρωπος δεν σταμάτησε ποτέ να δημιουργεί...γιατί αυτό τον κράτησε ζωντανό και όρθιο...το κυριοτέρο για εμένα πλέον είναι να διαφυλάξουμε πάση θυσία την υγεία μας...σωματική και ψυχική...ίσως η ψυχική να είναι περισσότερο ευάλωτη αυτήν την εποχή....και να συμπαρασύρει τρόπο τινά και τη σωματική....

  Και επειδή αυτό το μπλογκ σιγά σιγά βρίσκει το δρόμο του και το σκοπό του (ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση υλικών με διαφορετικό τρόπο) σας προτείνω να στολίσετε τα σπίτια σας με εναλλακτικά χριστουγεννιάτικα στολίδια, από υλικά όπως κουμπιά, φελλοί, παλιά φανελάκια, χαλασμένες λάμπες, κρίκους από κουρτινόξυλα και μπόλικο γκλίτερ...  και ίσως με αυτόν τον τρόπο στολίσουμε και τη διάθεση μας...

   Μπορεί να έχουμε ακόμα καιρό για τα Χριστούγεννα αλλά αν πούμε να κάνουμε όλα αυτά με τα χεράκια μας θα μας βρει η παραμονή της Πρωτοχρονιάς με το πιστόλι σιλικόνης ανα χείρας ελάτε να δείτε κάποιες ιδέες (φιλικές τόσο προς το περιβάλλον όσο και την τσέπη μας) γιατί των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν...

Σας περισσεύουν κουμπιά;;; Κάντε εύκολα ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο

πηγή

 

Αν πάλι έρχεστε στο τσακίρ κέφι λίγο πιο συχνά από τους υπόλοιπους μην ξεχνάτε να κρατάτε τους φελλούς από τα κρασιά...γιατί μπορεί να γίνουν πανέμορφα στολίδια για το δέντρο...

πηγή

 

ή να γίνουν οι ίδιοι δέντρο!

πηγή

  Αν πάλι σας έχουν ξεμείνει κρίκοι από κουρτίνες τι θα λέγατε να τους τυλίξετε με νήματα σε χρώματα χριστουγεννιάτικα;;;;

πηγή

 

   Και επειδή είμαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει σπίτι που να μην έχει κόκκινες μπάλες, τι θα λέγατε να τις ανανεώσετε; χοχο

πηγή

 

   Ετοιμάζεστε να πετάξετε το αγαπημένο σας μπλουζάκι; Για δείτε το με άλλο μάτι

πηγή

 

   Οι χαλασμένες λάμπες γίνονται λαμπεροί χιονάνθρωποι, σε σημείο απρόσιτο για τα παιδικά χεράκια βεβαίως βεβαίως...

πηγή

Εν κατακλείδι "Δείτε την (κρίση) με άλλο μάτι ;)"

    Μείνετε συντονισμένες γιατί έρχεται και άλλη ανάρτηση με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση από ανακυκλώσιμα υλικά!!!! Μέχρι τότε ρίξτε μια ματιά στο σπίτι σας, στη δουλειά σας, στο πάρκο....είμαι σίγουρη ότι υπάρχει κάτι εκεί που μπορεί να μετατραπεί σε χριστουγεννιάτικο στολίδι...

Θρακικόν, ένα καφενείο DIY!

    Το Θρακικόν σιγά σιγά ανανεώνεται...όλα περνάνε από τα χεράκια μου και παρόλο που είναι κουραστικό και ψυχοφθόρο να προσπαθώ να τα προλάβω όλα, το αποτέλεσμα και τα σχόλια που δέχομαι με ευχαριστούν και παίρνουν λίγη από την κούραση μου...μια μια οι πινελιές μου βρίσκουν τη θέση τους στο χώρο του καφενείου αν και ακόμα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας...Έλατε να  σας δείξω τι έχω κάνει προς το παρόν...

    Ένα ορθογώνιο κομμάτι καραβόπανο, που περίσσεψε από τις καρέκλες της ταπετσαρίας  και ένα μέτρο καρό ασπρόμαυρο ύφασμα με την πολύτιμη βοήθεια της μαμάς έγινε μια κουρτίνα για το μικρό παράθυρο

   Στο εσωτερικό περβάζι (που πολύ θα ήθελα να έχω στο σπίτι μου)  έβαλα διάφορες γλαστρούλες. Άλλες πήλινες  άλλες ντυμένες με σπάγγο και λινάτσα όπως αυτές που είχα δείξει στην προηγούμενη ανάρτηση

   Ένας καθρέφτης, προίκα του Ανέστη από τα φοιτητικά χρόνια του,  αφού πρώτα το εσωτερικό του περάστηκε με primer βάφτηκε με  μπογιά για μαυροπίνακα...και κάπου εκεί ξεκίνησε η οδύσσεια για την κορνίζα, που δεινοπάθησε στα χέρια μου προσπαθώντας να βρω το κατάλληλο χρωματάκι. Ένα σιρίτι γύρω από την κορνίζα για ομορφιά και ο τιμοκατάλογος-μαυροπίνακας ήταν έτοιμος... 

   Όταν όμως τον τοποθετήσαμε στο χώρο το αποτέλεσμα ήταν αδιάφορο....οπότε πίσω πάλι στο σπίτι για να βαφτεί κάτι πιο έντονο...
 

Τα βαζάκια-κηροπήγια, που σας άρεσαν πολύ, το βράδυ κυριολεκτικά μεταμορφώνουν την ατμόσφαιρα του καφενείου...

     Εκεί γιορτάσαμε και τα γενέθλια του μεγάλου μου αγοριού...το κεράκι το έσβησε ο Νικόλας βεβαίως βεβαίως και όχι μόνο μια φορά...αλλά πολλές...

Ένα τσουβάλι λινάτσα, που το λογότυπο του ήταν πιασάρικο κόπηκε στα δυο...

και έγινε διακοσμητικό στοιχείο πάνω από το ντουλάπι με τα ποτήρια...Οι κορνίζες επίσης δεινοπάθησαν στα χέρια μου μέχρι να καταλήξω πως τις ήθελα...

     Μια λεπτή ξύλινη κορνίζα (από αυτές που βρίσκουμε στα καταστήματα hobby για να τις διακοσμήσουμε με decoupage και όχι μόνο) αφού πρώτα το πλαίσιο της βάφτηκε με την τεχνική της παλαίωσης το εσωτερικό της έγινε μαυροπίνακας και εκεί έγραψα το ωράριο λειτουργίας του καφενείου... Το κόλλησα στην γυάλινη εξώπορτα του καφενείου με ταινία διπλής όψης και επειδή  ήταν ορατό  και το πίσω μέρος της, το έβαψα και αυτό σαν μαυροπίνακα και έγραψα "Εις το επανιδείν"...

 Και επειδή στο project ζωής συμμετέχει όλη η οικογένεια  ο πατερούλης μου έκανε ραφιέρα για την τηλεόραση με το δικό του μοναδικό τρόπο...

 

    Το καφενείο έχει ακόμα πολύ δουλειά...κάτι παντζούρια περιμένουν τρίψιμο, κάτι κορνίζες βάψιμο...έχουμε και τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση....αυτός είναι και ο λόγος που έχω χάθει από τα σπιτάκια σας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν διαβάζω κάθε σας ανάρτηση (και όταν λέμε κάθε σας εννοώ ΚΑΘΕ ΣΑΣ) και αντλώ έμπνευση...

Το Θρακικόν από χτες άνοιξε και επίσημη σελίδα στο facebook. Τι λέτε αξίζει για Like;;;;

                                           Καλό Σαββατοκύριακο

Οι γλάστρες φόρεσαν τα χειμωνιάτικα τους...DIY

     Ο καιρός και τα καμώματα του θα με τρελάνουν...Μια κρύο μια ζέστη  πήξαμε οικογενειακώς στις ιώσεις, το δε συνάχι  μας έχει επισκεφτεί από αρχές Οκτωβρίου και δε λέει να φύγει...

    Χτες -γιατί σήμερα ήταν χαρά Θεού- που η θερμοκρασία έπεσε αρκετούς βαθμούς και οι καμινάδες των σπιτιών άρχισαν πάλι να δουλεύουν θυμήθηκα κάτι νήματα που είχαν περισσέψει από  τα χρόνια που το Burda και το Εκείνη ήταν στις δόξες τους και  στο σπίτι μας είχαν περίοπτη θέση. Τότε που οι βελόνες πλεξίματος σε όλα τα μεγέθη έκαναν υπερωρίες στα χέρια της μανούλας μου,  και εκείνη δεν προλάβαινε να δέχεται τις παραγγελίες μου...

    Επειδή όμως εγώ με την πλεκτική δεν το κατέχω είπα να ντύσω  με τα νήματα κάτι τενεκεδένια γλαστράκια, που είχαν δεινοπαθήσει εδώ και μερικά καλοκαίρια στην αυλή....

    Αρχικά τα έβαψα με κίτρινο σπρέι   για να καλυψω τις ατέλειες τους και μετά  τα τύλιξα  με διάφορα νήματα...εννοείται ότι και σε αυτό το πρότζεκτ είχα για δεξί μου χέρι το πιστόλι σιλικόνης...

    Τα στόλισα με δαντελίτσες και κομμάτια από ένα παλιό πουλόβερ (το οποίο είχα πλύνει στο πλυντήριο δύο- τρεις φορές στους 90 βαθμούς για να μαζέψει)

    Το  συγκεκριμένο γλαστράκι το τύλιξα με λινάτσα, σπάγγο και δαντέλα, που όπως θα έχετε καταλάβει είναι η νέα εμμονή μου....

     Και επειδή στις μέρες μας δεν είναι καλό να ξοδεύουμε χρήματα για πράγματα που κάποιοι άλλοι τα πετάνε, την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε το καφεπωλείο της γειτονιάς σας για  να προμηθευτείτε καφέ ζητήστε τους κανά δυο τσουβάλια λινάτσας..εμένα με ρώτησαν αν θα βάλω μέσα ελιές πατητές και κούνησα καταφατικά το κεφάλι...

    Από την άλλη η νέα εμμονή του Νικόλα είναι να μαδάει "τις κόκκινες μπαλίτσες" ..δεν θα μείνει τίποτα όρθιο ούτε και ζωντανό σε αυτό το σπίτι...

               Μεχρι την άλλη ανάρτηση να έχετε μια καλή εβδομάδα!

Περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα- DIY

     Αν διαβάζοντας τον τίτλο πιστέψατε ότι η σημερινή ανάρτηση αφορά συνταγή για κολοκυθόπιτα κάνατε λάθος...Aυτή η ανάρτηση έχει να κάνει με το φθινοπωρινό σκηνικό του σπιτιού μας, που συμπληρώνεται σιγά σιγά σαν διάφορα κομματάκια παζλ που βρίσκουν τη θέση τους...

    Ας ξεκινήσω με τις αγαπημένες μου κολοκύθες...από όπου εμπνεύστηκα και τον τίτλο.Οι κολοκύθες, που λέτε, μου αρέσουν πολύ σε όλες τις μορφές τους...σαν γέμιση στις πίτες αλλά και σαν διακοσμητικά στοιχεία  στο σπίτι ....όταν λοιπόν μετά από πολύ ψάξιμο βρήκα δυο -'ντάξ, δεν θα κέρδιζαν και σε καλλιστεία κολοκύθας- λίγο χτυπημένες, λίγο στραβοχυμένες ενθουσιάστηκα και ξεκίνησα να κάνω σχέδια  πως θα τις στολίσω....

    Αν και έψαξα πολλές ώρες στο ψαχτήρι και βρήκα πολύ όμορφες ιδέες (μπορείτε να ψάξετε pumpkin diy) το λίγο στραβοχυμένο της υπόθεσης δεν με βοηθούσε να τις πραγματοποιήσω....έτσι λοιπόν πήρα τα αγαπημένα μου ακρυλικά της pebeo (καταπλητική pebeo αν με διαβάζεις σε παρακαλώ στείλε μου ένα κουτάκι Porcelaine 150 China Paint 45-Milliliter Bottle, Chalkboard Black και έναν o Porcelaine 150 China Paint Bullet Tip Marker, Anthracite Black ε, καταπληκτική;;;;;) και μια απλή χαρτοπετσέτα...την τσαλάκωσα και αφού βούτηξα την άκρη της στο χρώμα την έτριψα με κυκλικές κινήσεις...η πρώτη έγινε χρυσή και με ενθουσίασε...δοκίμασα να κάνω και μια σε ασημί χρώμα....pa mal...

      Και επειδή τα κοτσάνια είχαν αρχίσει να ξεφτίζουν...επιστράτευσα τον σπάγγο και το πιστόλι σιλικόνης και τα έντυσα γύρω γύρω....

    Ένα κεραμίδι από τα πολλά που έμειναν από το σπιτάκι που γκρεμίσαμε για να φτιάξουμε το δικό μας πλύθηκε,  και έγινε η φθινοπωρινή μου πιατέλα για το τραπέζι της κουζίνας...μέσα του βρήκαν θέση κολοκύθες, ρόδια και πεπονάκια κεριά, αποξηραμένες φέτες λεμονιού....ενίοτε και κάποιο παιχνίδι του Νικόλα!

    Το ξύλινο ραφάκι στον τοίχο έβαλε κι αυτό τα φθινοπωρινά του...ένα βαζάκι που στολίστηκε με τον ίδιο τρόπο της προηγούμενης ανάρτησης (τόσα έκανα ένα να μην κράταγα;;;) και λίγα κλαδιά από ένα δέντρο στο πατρικό μου...πιο απλα δε γίνεται...

Ένα πήλινο κηροπήγιο κρύωσε από τους πρώτους αέρηδες και έβαλε ένα  καπελάκι, το οποίο ντύθηκε  με λινάτσα... δυο σφηνοπότηρα (τα μόνα που έμεινα από την εξάδα) επενδύθηκαν στο ίδιο ύφος.

   Δίπλα ένα στεφανάκι με μαλλί και φέλτ σε πιο χειμωνιάτικα χρώματα για να μας θυμίζει ότι ο χειμώνας είναι προ των πυλών και  παραδίπλα μια κορνίζα (που έχει περάσει των παθών της τον τάραχο....από χρυσή, ασημί και από ασημί άσπρη) με λινάτσα και μια καρδιά από πέτρα για να μας θυμίζει το καλοκαίρι που πέρασε...time is, time was, time will be...

   
   Σε ένα παγκάκι κάθισαν όμορφοι φθινοπωρινοί καρποί...από τα κουρελάκια της λινάτσας και της δαντέλας έκανα και την αμερικανιά μου...έγραψα με μαύρο μαρκαδόρο fall....το "φθινόπωρο" για ευνόητους λόγους αποκλείστηκε σαν επιλογή....

   Αν θέλετε περισσότερες ιδέες για φθινοπωρινή διακόσμηση μη παραλείψετε να δείτε εδώ,  εδώ, εδώ και εδώ

Τη σημερινή ανάρτηση θα τη βρείτε και εδώ

  Μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλά

Δαντέλα, λινάτσα και...βαζάκια σάλτσας! DIY

   Αυτή είναι ακόμα μια ανάρτηση με το αγαπημένο μου θέμα...recycle and repurpose...σε απλά ελληνικά ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση αντικειμένου με άλλον τρόπο από εκείνο για τον οποίο δημιουργήθηκε.

  Αυτή τη φορά σειρά είχαν διάφορα βαζάκια από σάλτσα ντομάτας, ελιές, πιπεριές φλωρίνης κλπ. κλπ., που βρέθηκαν στα χέρια μου λόγω του καφενείου...Ο καλός μου συγκέντρωσε κυριολεκτικά ένα σωρό και επειδή ξέρει το κουσούρι μου δεν τόλμησε να πετάξει...

    Όταν λοιπόν μου  ζήτησε θήκες για τα ρεσώ που θα ανάβει τα βράδια...σκέφτηκα τι καλύτερο από αυτά...πήρα λινάτσα, δαντέλα λεπτή αλλά και φαρδιά, αποξηραμένα φύλλα, σπάγκο, ξερά κλαδιά, σελίδες από τη δουλειά που ήταν για πέταμα και το αγαπημένο μου πιστόλι σιλικόνης και ξεκίνησα να κολλάω...

    Πρώτα η λινάτσα, μετά η λεπτή δαντέλα και μετά το φύλλο...ε, να μην κάνω και ένα φιογκάκι με τα ξεφτίσματα της λινάτσας...είπαμε τα πάντα ανακυκλώνονται και ξαναχρησιμοποιούνται...

    Για να κιτρινίσω το χαρτί το μούλιασα σε νερό με νες καφέ και το έβαλα σε χαμηλό φούρνο να στεγνώσει

 

   Μετά θυμήθηκα ένα τεράστιο βάζο από ελιές Καλαμών...Τρεις μέρες το έπλενα για να ξεμυρίσει και να φύγει η γλίτσα δεν θα ήταν κρίμα να μην το αξιοποιήσω;;;

Πήρα ένα φαρδύ κομμάτι δαντέλα (περίπου 10 πόντων) το έβαλα πάνω στη λινάτσα μου και την ψέκασα με άσπρο σπρέι... τα σχέδια δεν καλοφαίνονται επειδή ήταν πρώτη φορά και φοβήθηκα να το ψεκάσω για πολλή ώρα.  Την επόμενη θα ψεκάσω και δεύτερη φορά για πιο έντονο αποτέλεσμα...αφού στέγνωσε, η διαδικασία ήταν ίδια...λινάτσα, δαντέλα ζεστή σιλικόνη...

...μου φαινόταν όμως φτωχό...ασε ασε το' χω....ένα στεφανάκι από κλαδιά που φρόντισε να μου προμηθεύσει η Αλέκα (όπως καταλαβαίνετε έχουν μάθει οι γύρω την λόξα μου και με προμηθεύουν με διάφορα κατά καιρούς), ένα λουλουδάκι από μια μπομπονιέρα, μερικά κουρελάκια από λινάτσα που είχαν περισσέψει και ένα ρόδι αποξηραμένο (που ένας Θεός ξέρει από πότε το έχω) λίγη δαντελίτσα για την τσαχπινιά και να σου το βαζάκι....

Τα βαζάκια θα γεμίσουν περίπου δυο δάχτυλα με κόκκους καφέ και πάνω τους θα καθίσει το ρεσώ...

Το βράδυ είναι μαγεία...

Μέχρι να τα πάρει ο Ανέστης στο μαγαζί τα ανάβω και τα κοιτάω μαγεμένη...

Ελπίζω να σας άρεσαν οι ιδέες μου...

Επανέρχομαι και με άλλους τρόπους διακόσμησης για τέτοια βαζάκια....

Είπαμε, γίνεται χαμός στο σπίτι από δαύτα...

Αυτοκινητόδρομος παιχνίδι-DIY

    Mεγαλώνοντας ο Νικόλας ανακαλύπτει ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να παίξει  με τα παιχνίδια του εκτός από το να τα πετάει από τα κουβαδάκια αποθήκευσης...τώρα τελευταία έχει παθιαστεί με τα αυτοκινητάκια...υπάρχει ένα σε κάθε σημείο και γωνία του σπιτιού....περνάει αρκετή ώρα κάνοντας τα βόλτες στο κρεβάτι μας, στους τοίχους, στον καναπέ, ενίοτε και στην πλάτη μας...και έχω να σας πω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από το ανυποψίαστος να πατήσεις κάποιο από δαύτα...

     Όταν βρέθηκε μπροστά μου αυτή η ανάρτηση και έχοντας στο μυαλό ένα μεγάλο κομμάτι νοβοπάν (από αυτά που χρησιμοποιούνται για πλάτη στα έπιπλα, που κράτησε ο πατέρας μου όταν ανακαινίζαμε το παιδικό μου δωμάτιο σκέφτηκα να του κάνω τον δικό του αυτοκινητόδρομο...

   Εκοψα το νοβοπάν στις διαστάσεις μιας μεγάλης πράσινης κορνίζας από το ΙΚΕΑ  το έβαψα με μπογιά για μαυροπίνακα και ζωγράφισα πάνω του με κιμωλία  ένα δρόμο σκεφτόμενη ότι θα μπορούμε να αλλάξουμε το σχέδιο του όποτε το θέλουμε....ο Νικόλας όμως θεώρησε ότι το να σβήνει τον πίνακα με το βρεγμένο σφουγγάρι έχει πιο πολύ πλάκα...δεν θα έλεγα το ίδιο για το ριχτάρι του καναπέ και το χαλί που γέμισαν κιμωλίες...

     1η αλλάγή σχεδίων...ο μαυροπίνακας θα ξαναχρησιμοποιηθεί όταν είμαστε απολύτως έτοιμοι...με λευκή μονωτική ταινία έκανα την διαχωριστική γραμμή του δρόμου και τις διαβάσεις...θυμήθηκα και κάτι πλαστικά δεντράκια-διακοσμητικά σε τούρτες- που μου είχε φέρει η Νίτσα (αγαπώ Νίτσα Τσίλα γιατί πάντα μου φέρνει κορδέλες, υφάσματα από μπομπονιέρες και οτιδήποτε άλλο που θεωρεί ότι θα μου φανεί χρήσιμο)......κόλλησα από κάτω τους ταινία διπλής όψης για να μπορούν να τοποθετούνται όπου θέλουν χωρίς να παρακωλύουν την κυκλοφορία....και ο δρόμος μου ήταν έτοιμος...

Επειδή όμως είναι πολύ δύσκολο να κόψεις ίσια τη μονωτική ταινία στα δυο προέκυψε ένα θέμα...αισθητικής (της δικής μου για την ακρίβεια)...σε δουλειά να βρισκόμαστε με άλλα λόγια...

                             



 2η αλλαγή σχεδίου...το νοβοπάν βάφτηκε άσπρο και με τη βοήθεια μιας ξύλινης κορνίζας σχεδίασα τους δρόμους και το έβαψα...

     Οι διαχωριστικές γραμμές έγιναν με αυτοκόλλητες ταινίες ...μάλλον όμως θα βαφτούν και αυτές γιατί ο Νικόλας διασκεδάζει να τις ξεκολλάει...μαζί με το να μαδάει τα δεντράκια...ο "βόμος" μας είναι έτοιμος για βόλτες...και η πίσω μεριά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μαυροπίνακας.

Αν σας άρεσε σαν ιδέα αλλά δεν έχετε νοβοπάν μπορείτε να το φτιάξετε και με  χαρτόνι...Δείτε  

εδώ

εδώ

αλλά και εδώ

Κλείνω με την παρακάτω φωτογραφία...την είδα στην αρχή της εβδομάδας στο facebook και έχω να προσθέσω ότι ποτέ ξανά στη ζωή μου δεν έπαιξα αυτοκινητάκια με τέτοια ευχαρίστηση μέχρι που ήρθες εσύ στη ζωή μου...

                                         

  Μήπως τώρα έχει σειρά  ένα γκαράζ αυτοκινήτων με το φελιζόλ που φύλαξα από τη συσκευασία της ηλεκτρικής σκούπας;;

κάτι μου λέει ότι η συγκεκριμένη ανάρτηση θα έχει συνέχεια....

Στεφάνι στα χρώματα του φθινοπώρου...

      Και μετά από  αυτήν την ανάρτηση  αλλά και αυτή ήρθε η ώρα να σας δείξω τι έφτιαξα εγώ για να καλωσορίσω το φθινόπωρο και τα πρωτοβρόχια στο σπίτι μας...

      Ξεκίνησα στα τυφλά συγκεντρώνοντας τα υλικά μου...στην φωτογραφία βλέπετε μόνο μερικά από όλα όσα χρησιμοποιησα...πιπεριές από τον κήπο αλλά και πεπονάκια που δεν μεγάλωσαν, μικρές κολοκύθες που τις προμηθεύτηκα από τον Μασούτη (το μοναδικό σούπερ μάρκετ σε ολόκληρη την Κομοτηνή που έφερε διακοσμητικές κολοκύθες. Και όπως μου είπε ο υπάλληλος η μοναδική που τις αγόρασα ήμουν εγώ),  ρόδια, αποξηραμένα φύλλα, φούντες από καλαμπόκια και άλλα....και κάπως έτσι ξεκίνησα να συνθέτω...

         Μεγάλο καημό είχα να φτιάξω ένα στεφάνι από κληματσίδες.... ψάχνοντας από εδώ και από εκεί κατάφερα να μαζέψω κλαδιά ίσα για ένα στεφάνι....βλέπετε δεν ήξερα ότι το φθινόπωρο δεν είναι η εποχή που κλαδεύουν τα αμπέλια...τώρα πλέον έχω ενημερώσει όλους τους γνωστούς και φίλους που έχουν και την εποχή του κλαδέματος θα ανοίξω βιοτεχνία κατασκευής στεφανιών!!!!

      Αγαπημένη λινάτσα, φούντες από τα καλαμπόκια της γειτόνισσας που ξεράθηκαν, ρόδια, δυο baby ηλίανθοι από μια ανθοδέσμη (Κάστρου, αν με διαβάσεις αυτοί είναι οι ηλίανθοι από την ανθοδέσμη σου, οι μεγάλοι χάλασαν δυστυχώς), κολοκύθες, μικρές πιπερίτσες διάφορα αποξηραμένα φύλλα συνεργάστηκαν με μεγάλη επιτυχία θα τολμούσα να αναφέρω για ένα στεφάνι άκρως φθινοπωρινό...Όσες είστε τακτικές αναγνώστριες θα έχετε καταλάβει ότι τα στεφάνια είναι μεγάλη μου αδυναμία...για αυτό και φροντίζω κάθε εποχή και γιορτή να έχει το δικό της στεφανάκι...μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ τα περσινά στεφανάκια   

      Η vintage σιδερένια σεζ λόνγκ που είχε φτιάξει ο πατερούλης πριν από είκοσι χρόνια μεταλλάχτηκε σε τεράστια ζαρντινιέρα και συμπλήρωσε το φθινοπωρινό σκηνικό....το ξύλινο κουτί με τους διάφορους καρπούς είναι αυτό που είχα χρησιμοποιήσει εδώ

       Προς το παρόν μόνο τη βεράντα κατάφερα να διακοσμήσω...η ώρα που μπορώ να αφιερώνω πλέον στο χόμπι μου είναι πολύ περιορισμένη και θεωρείται πολυτέλεια...Κάπου όμως ανάμεσα στο πρωινό ξύπνημα (δικό μου και του Νικόλα), την αγωνία να ντυθώ, να τον ντύσω να τον πάω στον παιδικό να είμαι σχετικά νωρίς στη δουλειά μου, να γυρίσω πτώμα το μεσημέρι και να βρω ένα σπίτι βομβαρδισμένο, να κάνω φαγητό, να προσπαθήσω συμμαζέψω το σπίτι πού πλέον έχει σηκώσει μπαϊράκι με το φλάμπουρο να το κρατάει ο Νικόλας, να σιδερώσω το 25ο πλυντήριο της εβδομάδας....η σκέψη μου είναι ποιο θα είναι το επόμενο πρότζεκτ...

      Μείνετε συντονισμένοι γιατί η φθινοπωρινή διακόσμηση του δικού μας σπιτιού δεν έχει ολοκληρωθεί....(φοβάμαι μόνο ότι όταν θα ολοκληρωθεί θα έχει έρθει η ώρα για τα Χριστούγεννα ;))))