Για αρχή έριξα μια ματιά στο χώρο που θα γινόταν το πάρτυ...και αφού βεβαιώθηκα ότι όλα ήταν στη θέση τους...φρόντισα να υπενθυμίσω στη μαμά να μαζέψει την ηλεκτρική σκούπα από την μέση...
Έμπηξα την πινακίδα του Στοπ στην τριανταφυλλιά για να μην μπερδευτεί κανένας σχετικά με το που γίνεται το πάρτυ και...
κρέμασα τα σημαιάκια στην εξώπορτα του σπιτιού
Φρόντισα οι καλεσμένοι μου να φοράνε τα καπελάκια τους (την Δανάη , την γνωρίζετε ήδη...ήταν τόσο τσαχπίνα χαμογελαστή και συνεργάσιμη που ξεσήκωσε τους μεγαλύτερους να κάνουν σε όλους μας από ένα αδελφάκι)
χειροκρότησα τα ταχυδακτυλουργικά που μας έκανε ο κλόουν
αναπαυτικά καθισμένος στην αγκαλιά της ξαδελφούλας μου
Έβγαλα φωτογραφίες στο τρακτέρ μου με μικρούς και μεγάλους φίλους μου...
έβγαλα φωτογραφίες την ξαδελφούλα μου που πόζαρε αποκλειστικά στο φακό μου 
παρακολούθησα τους μεγαλύτερους φίλους μου να παίζουν τσουβαλοδρομίες
χόρεψα ζεϊμπέκικο στο ρυθμό του κακού λύκου
και όταν η πινιάτα δεν έσπαγε παρόλες τις προσπάθειες που έκαναν όλα τα παιδάκια η μαμά έβαλε το χεράκι της....
και σείστηκε το σπίτι μας από τους αλαλαγμούς και τα επιφωνήματα ...
...
και ενώ ακόμα οι φίλοι μου μάζευαν τα γλυκά που έπεσαν από την κοιλιά της πινιάτας η μαμά μοίρασε homemade γλειφιτζούρια (συνταγή για γλειφιτζούρια)
έσβησα τα κεράκια (ή τουλάχιστον προσπάθησα...)
και ψιλοτρόμαξα, να πω την αλήθεια, με τα κομφετί που έπεσαν
πόζαρα για τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες με τον παππού μου
(αν και κατά βάση ήθελα να χυμήξω στην τουρτα)
αλλά και τον μπαμπά και την μαμά
Στο τέλος σαν καλός οικοδεσπότης φίλησα όλους τους καλεσμένους μου (με ιδιαίτερη προτίμηση στα κορίτσια) και τους ξεπροβόδισα
Και όταν έφυγε και ο τελευταίος καλεσμένος , κούρνιασα αποκαμωμένος στην αγκαλιά της γιαγιάς μου
Μέσα στον ενθουσιασμό μου και τη χαρά μου, το τελευταίο πράγμα που σκεφτόμουν στο πάρτυ ήταν να βγάλω φωτογραφίες...ευτυχώς που υπάρχει η ξαδέλφη Φένια και πάντα σώζει την κατάσταση και ...τις αναμνήσεις μας
σάντουιτς κουνελάκια, παπάκια και πεταλουδίτσες που έγιναν με κουπ πατ της ζαχαροπλαστικής
πιτσάκια που έκανε η μαμά Βάνα
cup cakes πασπαλισμένα με βουτυρόκρεμα και χρωματιστά σκουληκάκια
και ένα πανεύκολο ρολό σφολιάτας με ζαμπόν και κασέρι
Το πρώτο πάρτυ του Νικόλα αποτελεί γλυκιά ανάμνηση. Του ευχήθηκα πολλές φορές εκείνη την μέρα αλλά θέλω να του ευχηθώ ακόμα μια φορά να φτάσει μέχρι τα 102 (τουλάχιστον) και να είναι υγιής...όλα τα υπόλοιπα έπονται....
Φιλιά πολλά
Επανέρχομαι με την Χριστογεννιάτικη διακόσμηση μας!!!